Adri Burghout is geboren op 15 nov. 1959, sindsdien opgegroeid in Meeuwen en opmerkelijk, hij woont al bijna 50 jaar in zijn ouderlijk huis. Hij is getrouwd, vader van 5 kinderen, die nu (2007) in de leeftijd van 11 t/m 20 jaar zijn. De enige opleiding die hij heeft genoten is de HAVO. Deze heeft hij in 6 jaar doorlopen. En hij geeft het zelf aan “Het had ook in 5 jaar gekund maar ja…”. En zoals alle kinderen in de leeftijd dat ze een beroepskeuze moesten maken, heeft ook hij allerlei stoere beroepen bedacht: truckchauffeur, politie en piloot. Maar het werd eerst metselaar, vervolgens machineoperator (drie ploegendienst) marktverkoper (kaas en verwante artikelen) en .... sinds 1997 illustrator. Sinds 2002 doet hij dit ook fulltime. Dat geeft zeker al aan wat hij in zijn mars heeft. De voorkanten van de boeken die hij schrijft mogen er dan ook zijn..... Samen met de Krabbendijkse Kees Kok eind jaren ’90 de vereniging KORF opgericht (Kunstenaars Op Reformatorisch Fundament), lid van de CvNLS ( Club van Nederlandse Luchtvaart Schilders) en sinds voorjaar 2006 raadslid in de gemeente Aalburg voor de SGP. Al met al een redelijk gevuld bestaan. Schrijven doe ik dan ook in de spaarzame aonduren als de meeste of allemaal naar bed zijn. Hoewel een druk bestaan, vond hij toch tijd voor een interview...
“Ik las vroeger heel veel, zelfs tot diep in de nacht. Tegenwoordig, vanwege de spaarzame tijd heel weinig. Vroeger was ik al geboeid door de luchtvaart en tekenen deed ik erg graag. Zo is vanzelf de hobby van lezen en tekenen uitgegroeid tot het huidige schilderen en schrijven.
Op de vraag welke boeken hij las, kwam een antwoord wat in de loop van de tijd al heel wat schrijvers gegeven hebben: “Ik las vroeger vaak Reis door de nacht, Snuf de hond en vele anderen in die tijd en ook nu nog bekende boeken. Maar ik denk dat Snuf de hond er wel tussen uit springt. Ik poog nog wel eens wat eenvoudig stichtelijk werk tot me te nemen (te weinig), maar romans en dat soort dingen, daar kom ik gewoon niet aan toe en vind dat ook eigenlijk niet zo’n ramp. En welk boek iedereen gelezen moet hebben? Dat is er maar éen: de Bijbel! Verder lijkt het me heel goed om eens een keer een boek te lezen zonder happy-end.
Over het begin van het schrijven en het ontstaan van zijn boeken, vertelt Adri enthousiast verder. “Tijdens een van onze vakanties in 2001 is het eigenlijk begonnen. Je bent dan toch met andere dingen bezig en ineens ontstond dat gevoel. , al had ik dat plan voor de vakantie al opgenomen. En zo komt van het éen het ander. Voor de thema in zijn boeken komt er wel eens zomaar een spannend of interessant item ‘voorbij’ bijvoorbeeld een Traumahelikopter en dan kan de fantasie een loop met me nemen. Er dwarrelt meestal al het een en ander door mijn hoofd voordat ik op zoek ga naar mijn laptop. Tijdens het schrijven komen er vaak nog een heleboel onverwachte dingen bij die ik eerst niet bedacht had. Zo blijft het voor mezelf op een of andere manier ook spannend. Al heb ik van te voren wel een kader uit gezet.”
En de leeftijd waarvoor hij moet schrijven? “Dat maakt mij niet zoveel uit. Het is wel zo dat je voor wat oudere kinderen en voor volwassenen helemaal verder kunt gaan terwijl voor de kleineren daar een zekere rem op staat. Een goede kennis zei onlangs tegen me: “Voor de kleintjes moet je diep door de knieën.” Inleven dus en ook niet te ver in detail treden, maar de vaart er in houden. Over wat te schrijven? “Ik dacht dat me dat niet uitmaakte tot ik onlangs ontdekte dat in hetgeen wat ik tot nog toe heb neergekrabbeld, een helikopter voor kwam. De luchtvaart zit me dus blijkbaar hoog. Al wil ik me daarin ook wel eens afremmen. Je moet oppassen niet al te erg op te gaan in wat je boeit. Als schilder/illustrator loop ik daar ook wel eens tegen aan. Ik denk dan bij mezelf: Ik denk alleen maar meer in verf.!? Reactie op zijn boeken krijgt hij met zekere regelmaat.
Waarom bent u gaan schrijven? In de eerste plaats na een dag geconcentreerd schilderen als letterlijk ont-spannen. En ook omdat ik wel eens iets mis op de boekenmarkt. Ik zelf streef ernaar dat er steeds meer kwaliteit op de markt komt, al ben ik me er terdege van bewust dat de meningen over dit begrip sterk kunnen verschillen. Het volgende boek moet altijd beter zijn dan het vorige.
Ergens een boodschap in leggen? Ach, ik vind dat wat beladen. Ik wil wel eens wat kwijt, dat wel. Ik schrijf ook een wekelijkse column en dan probeer je zo nu en dan een beetje te prikken. Dat is bij boeken niet zo. Althans niet op die manier. Maar goed, uiteindelijk probeer ik graag naast het plezier dat ikzelf aan het schrijven beleef ook een ander zomogelijk een paar uurtjes te plezieren of misschien moet ik zeggen te pakken. Dat is het eigenlijk. Iemand pakken! Normen en WaardenAls ik al iets wil meegeven in een verhaal, dan moet het passen in de Normen en Waarden zoals de Bijbel ons leert. Het liefst schrijf ik mijn verhalen aan de keukentafel achter de laptop en als het helemaal stil is in huis.
In het licht van andere schrijver is hij maar een groentje? “Ik ben met tot nu toe met 5 uitgaven en sinds 6 jaar auteurschap letterlijk een groentje. Ik denk dat jezelf blijven (in het schrijven) belangrijk is. En voor degenen die ook wat aan het schilderen hebben gesnoven: schrijven is schilderen met woorden. En het schilderen met woorden lijkt goed aan te slaan, inmiddels (februari 2007) is de 2e druk van zijn boek “Lifeliner 2 vliegt te hulp” uitverkocht. Het tweede deel heeft hij bijna gereed. Met spanning afwachten dus...
