|
Recensies
BramenBeest
|
Een leuk en mooi boekje van een voor ons onbekende schrijfster. Ze schrijft over een hut tussen de bramen. De hut heeft Rob zelf gemaakt. Niemand weet ervan, behalve de vrienden van Rob: Tim en Jan. In de hut kan Rob lekker lezen...
Op een dag zien ze grote voetsporen in– en bij de hut. De drie vragen zich natuurlijk af waar deze sporen vandaan komen. Zijn het sporen van een wild dier? Een vogel of een muis maken immers niet zulke sporen? En zijn bibliotheekboek is ook weg. Zou het beest dat meegenomen hebben? Rob wil zijn hut voortaan bewaken en wil een hond voor zijn verjaardag? Eigenlijk willen Rob zijn vader en moeder het niet, maar wie weet....
Dan komt er een opmerkelijk stukje in het verhaal. Tim zegt “Ik zal voor je duimen”. Rob wijst Tim vervolgens terecht en zegt :bidden, bedoel je zeker. Duimen helpt niet. Bidden wel soms? Je krijgt echt niet altijd wat je wilt. Hoor. Alleen als het goed voor je is...”
Een prachtig stukje wat aangeeft hoe je christelijke elementen in het verhaal kunt leggen, zonder gekunsteld over te komen of het er duimendik op te leggen... Dan op een dag komen ze bij de supermarkt een zwerver tegen, die brood en melk steelt. Ze volgen de zwerver op zijn tocht door het bos.... De jongens beleven nog heel veel meer avonturen en uiteindelijk komen ze er toch achter wie nu het bramenbeest was...
Jammer dat op het eind van het boek als Bram de zwerver vraag of ze ieder zondag naar de kerk gaan, Jan antwoordt “Beresaai”, maar dat er niet verder op doorgegaan wordt. Dit had in korte bewoordingen een waardiger slot van het verhaal kunnen zijn. |
|
|
