|
Recensies
De Kronieken van Narnia
|
De film die n.a.v. het boek is gemaakt, verslaat momenteel zijn duizenden. Het boek zelf, wordt hieronder besproken..... Ook het boek verslaat zijn duizenden.... Een fantasie verhaal....
Vier kinderen, Peter, Susan en Edmund en Lucy gaan logeren bij professor Kirke. Op een regenachtige dag spelen ze verstoppertje in het grote, maar geheimzinnige huis. Dan ontdekt Lucy een logeerkamer, waar (op zich niets bijzonders) een kleerkast in staat. Ze doet de kast open, en...ze stapt er in..... Tot haar grote schrik zit er echter totaal geen achterkant in de kast.
Ze komen via een kleerkast terecht in het Magische land Narnia. Eenl land wat direct naa de klerenkast begint met een sprookjesachtig tafereel: een lantaarnpaal die schijnt midden in een sneeuwlandschap.. Narnia, een land waar tientallen vreemde schepselen leven. En waar de leeuw Aslan koning is. Er is echter één probleem, er is boze heks die er alles aan doet om het land naar de ondergang te helpen. En aanvankelijk krijgt ze daarbij steun van één van de kinderen. Omdat hij haar vervolgens verraadt, zou de jongen moeten sterven., maar in zijn plaats offert
Aslan zich op. Aslan wordt gedood maar komt de volgende morgen weer tot leven en hij bevrijdt vervolgens met zijn volgelingen het hele land van de witte heks.
Als we dit boek lezen, is de parallel met de Bijbelse geschiedenis duidelijk. De figuur van Aslan de leeuw, staat symbool voor Christus. Christus die in de plaats van de zijnen de dood in ging, om daarna ten derde dage wederom op te staan uit de doden. Christus is de dood in gegaan om een toekomst voor de Zijnen te verwerven.
Lewis, bekend geworden als literatuurwetenschapper en als christelijk apologeet, schreef zijn zevendelige Narnia-serie niet om nu eens een stichtelijke boodschap te brengen. Hij wilde gewoon een verhaal maken van de beelden in zijn hoofd: een faun met een paraplu, een koningin op een arreslee. Maar omdat Lewis nu eenmaal Lewis was, sijpelde ook in zijn kinderboeken als vanzelf de christelijke symboliek naar binnen. Van hem hoefden kinderen die dubbele bodems niet te zien, zij hoefden alleen maar genoegen te beleven aan de verhalen - zo veel genoegen dat ze het onderliggende waardepatroon voor de rest van hun leven automatisch met zich mee zouden dragen. Maar onderhuids is die christelijke geest voortdurend in de verhalen aanwezig, en het kan niet anders of dat heeft invloed.
Je kunt je afvragen hoe verantwoord Lewis de christelijke symboliek gestalte geeft, je kunt sommige fragmenten minder sterk vinden, je kunt het als nuchtere, gereformeerde realist-zonder-fantasie raar vinden dat kinderen zomaar door een kastdeur een wereld binnengaan die bevolkt wordt door reuzen, dwergen, sprekende dieren en allerlei andere vreemde schepselen. Toch dragen deze verhalen -meer dan veel zogenaamd christelijke kinderboeken- een manier van denken over die rechtstreeks voortvloeit uit een christelijk wereldbeeld. We vragen ons intussen wel af of een sprookje geschikt is om een christelijke boodschap over te brengen, laat staan de film... |
|
|
