|
Recensies
Ver halen thuis brengen
|
Een boekje waarin de schrijver, GW Marchal, vertelt van zijn ontmoetingen met mensen. Schrijver is predikant binnen de Protestantse Kerk van Nederland.
Het gehele boek is doorspekt van ontmoetingen. Tevens doorspekt van een leer van algemene verzoening. “Onze Heiland had oog voor zoveel mensen met een apart verhaal (pagina 25) Een verhaal, waarin de zelfmoordenaar, volgens de schrijver, viel in de handen van Christus. Dit mag ons wel te denken geven. Zou de Heere werkelijk zijn kinderen hier voor over hebben?
Het zijn wel verhalen om over na te denken, maar helaas verhalen met een algemene inslag. Van de opdracht van Jezus aan Nicodemus “Tenzij dat iemand wederom geboren worde, hij kan het koninkrijk Gods niet ingaan”, komt niets in het boek terug. Daarentegen wordt ons verhaald van mensen die graag de liederen zongen van “Tulpen uit Amsterdam” en “Daar bij die molen”. Ze sterven echter wel om eeuwig God groot te maken. Is dit het waar men vroeger sprak over een ingebeelde hemel?
Gesproken wordt van de tale Kanaans, in het boek ‘antiek’ genoemd.
“Als je niet bereid bent alles op te geven, kun jij je beter niet met deze Heer inlaten. Bezint eer ge begint”. Wat schrijft de apostel Paulus echter in één van zijn brieven? Ik heb u lief, omdat Gij mij eerst hebt liefgehad” Het gaan van God uit!
Verder worden in de boek voorvallen genoemd die de predikant zelf heeft ondervonden. Sommigen zijn aansprekend, andere wat minder.
We eindigen met een citaat van de schrijver (ook weer geen onderscheid makend) “Ik leef van de worden, geboekstaaft in de Bijbel. Ze zijn geconcentreerd in die Ene die voor allen kwam: Jezus Christus” De woorden ver halend om ze dichtbij te brengen. |
|
|
