Een opmerkelijke novelle met nadenkertjes. De schrijver start met de beschrijving van een geslaagde zakenman, zijn naam is Christiaan. Christiaan dwaalt door de stad en wordt plotseling diep getroffen door de uitstraling van een onbekende man. Naar mate de novelle vordert, wordt het de lezer steeds duidelijker wie deze onbekende man in de ogen van de schrijver moet zijn. De zakenman gaat op zoek naar deze onbekende man en komt tijdens deze zoektocht in aanraking met mensen wier leven door de ontmoeting met deze man radicaal is veranderd. Een vrouw had met deze onbekende man gepraat en kon niet zeggen wie het was, maar wel dat door de ontmoeting met deze Onbekende. “Zijn ogen vol van liefde en tegelijkertijd zo vol van verdriet. Net alsof hij alles weet en alles gezien heeft” (pag.21). Marieke die deze man ontmoette, werd door de man bij haar naam geroepen. Geld had hij niet om een krant te betalen “Maar weet je, wat ik heb, dat zal ik je geven. Als je aanneemt wat ik je geef, zul je geen honger en dorst meer hebben.” (pag.21). De lezer zal direct doorhebben dat deze man een zinnebeeld is voor Christus. Immers Hij is gekomen om te zoeken en zalig te maken dat verloren was.” Hij die komt in het leven om doden te doen horen de stem van de levende God, en die ze gehoord hebben, zullen leven.
Na de ontmoeting met deze man vindt ook bij Christiaan een grote verandering plaats. Hij ervaart een diepe innerlijke rust en vrede, kiest voor een leven in dienst van de naaste. Bij de ontmoeting met deze man ziet Cees ook de littekenen in zijn handen...
In alle ontmoeting wordt echter gemist “ziet een man die mij gezegd heeft wat ik misdaan heb...”. Een mens ziet immers in dit leven niet eerst Christus. Het is de meest verborgen Persoon die zich in het leven van Zijn Kerk openbaar. Hij openbaart zich in het verborgene... |
