|
Recensies
Drijfhout
|
Drijfhout, dat is Moses Swart. Net als de bekende Mozes werd hij uit het water gehaald. Alleen niet als baby, maar als ongeveer 4-jarig jongetje. Niet door een prinses, maar door iemand die hem aan een arme herder en zijn vrouw gaf.
Tijdens het verhaal is Moses ongeveer vijftig jaar oud en hij is geen schaapherder. Dat zat er bij hem niet in, maar hij weet pas hoe dat komt als Katoeka hem vertelt hoe ze hem gevonden hebben. In die tijd verschijnen Lord en Lady De Saumarez en kopen een landgoed in de buurt van Moses’ woonplaats. Moses komt bij Lord in dienst als tuinman, maar hij doet van alles voor hem en zijn vrouw. Dan ziet Lady dat Katoeka, de vrouw die Moses opgevangen heeft nadat hij gered was, een bijzondere ketting draagt die haar bekend voorkomt. Deze ketting had Moses bij zich toen hij als drenkeling op het strand lag.
Net als de andere boeken van Dalene Matthee speelt dit boek zich af in Zuid-Afrika en komen de verschillen tussen de Afrikaners en de Engelsen duidelijk naar voren. De Afrikaners, in ‘Drijfhout’ zijn dit vooral Moses en Katoeka, kunnen de nonsens van de rijke Engelsen maar nauwelijks begrijpen.
Echter, in tegenstelling tot eerdere verhalen, leiden de standsverschillen in dit boek niet tot hatelijke verhoudingen. Moses staat in een zeer prettige verhouding tot Lord en Lady, en wordt door hen ook zeer gewaardeerd. Mister Macmillan en Mijn Vriend, gasten van Lord waar Moses een tijdje voor moet zorgen, kunnen Moses echter niet zo waarderen, en omgekeerd is dit ook het geval.
Van een ontknoping is in dit verhaal eigenlijk geen sprake, wat aan de ene kant heel jammer is, er blijft een groot gat voor de lezer open. Aan de andere kant is dit juist heel sterk, het past uitstekend bij de onzekerheid die Moses voelt met betrekking tot zijn leven en bij het raadselachtige van het verhaal. |
|
|
