|
Recensies
Seringen in de lente
|
De hoofdpersoon in dit boek is Cherish Winslow, een dochter van een scheepsbouwer. Cherish keert terug van haar scholing in Europa. Haar vader heeft een grote toekomst voor haar in gedachten. Cherish is het daar echter totaal niet mee eens. Reeds als klein meisje koesterde Cherish een grote liefde voor alles wat met schepen, scheepsbouwen en met de oceaan te maken had. Dit verschil leidt regelmatig tot confrontaties met haar vader. Daarnaast koestert Cherish al lang een grote liefde voor Sietze, de leerling van haar vader.
Teruggekomen uit Europa hoopt ze dat Sytze haar met andere ogen gaat bezien. Ze is immers veranderd van een klein meisje in een grote vrouw die kan liefhebben. Haar vader blijft echter koppig en als hij dan ook nog een keer hun beiden treft als ze samen zijn, bereikt zijn koppigheid een hoogtepunt...
Voelt Sietze echter hetzelfde voor haar als zij voor hem? En hoe goed kent zij Sietze eigenlijk? Op diverse wijzen probeert Cherise met hem aan te pappen. Dit leidt echter niet tot blijvende contacten. En hoewel ze behulpzaam blijft, voelt ze de kloof tussen hen beiden steeds wijder worden. Noch het werk in de werkplaats, noch de koorrepetities, noch de gezamenlijk kerkgang brengt hen dichter bij elkaar. De afstand wordt alleen maar groter... Als Cherish haar vader echter vertelt van haar liefde voor Sietze, raakt hij buiten zichzelf en komt Sietze in aanraking met de vuist van Winslow.
Cherish blijft echter aan de Heere vragen of Hij papa’s hart wil vermurwen en voor Sietze wil zorgen zolang zij dat niet kan...
Een gevoelvol geschreven (historische) roman. De personages worden helder en gevoel beschreven. De lezer ervaart als het ware zelf de kloof tussen Cherish en Sietze... |
|
|
