|
Recensies
De Belofte
|
Wederom een nieuw boek in de Citerreeks van de reeds op jaren schrijver JF van der Poel uit Rheenen.
Als Bernhard Gorden zijn ouders verliest, komt hij samen met zijn zusje Bianca bij een oom en tante in huis. Het is er heel anders dan bij hem thuis, het is niet warm en huiselijk en van een zondagse kerkgang is geen sprake. Bernard werkt bij zijn oom in de autosloperij, waar hij echter niet voor vergoed krijgt. Bernhard krijg kost en inwoning en wordt eigenlijk voor de rest door zijn oom onderdrukt. “Manke” oom Arie drinkt. En dit brengt hij tot uiting bij Bernhard. Tante probeert het nog in een rechte weg te krijgen, maar krijgt dit ook niet voor elkaar.
Wat de Belofte betreft, dit komt inziens veel te veel en veel te dik naar voren gebracht. Vele ettelijke malen wordt de lezer herinnerd aan de belofte die Bernhard heeft gedaan: Hij zal later Gods Knecht worden.
Als Bernhard achttien jaar wordt, besluit hij het huis uit te gaan: hij wil studeren. Als hij zijn oom en tante zijn plannen vertelt, volgt er een ruzie. Maar Bernhard zet door en gaat op een dag terug naar zijn oude woonplaats. Daar ontmoet hij zijn eerdere buurmeisje, Gisela, dat hem nog niet vergeten is. Terug bij zijn oom en tante komt opnieuw zijn vertrek ter sprake. Een akelig ongeluk doet hem besluiten te vluchten. Door toedoen van een vrachtwagenchauffeur komen er grote veranderingen. Maar niet alleen voor Bernhard!
Een roman met een schitterende en sprekende voorkant, waarbij lof voor de tekenaar! De inhoud zou echter meer tot zijn recht komen als de titel niet zo dik in het verhaal lag. |
|
|
