|
Recensies
George de zoon van een herbergier
|
Vader Thomas Whitefield heeft het druk in de Bel-herberg. Het is een groot huis met een bel boven de deur. ’s Avonds is het vaak druk. De mensen vertrekken vaak ook heel laat. Zijn vrouw is pas bevallen van een zoon. (George), dus die kon op dat moment niet helpen in de herberg.
Als George twee jaar oud is, sterft zijn vader. Zijn moeder hertrouwt, maar dat loopt niet goed af. Weer staat ze er alleen voor. Als George van school komt, gaat hij in de herberg werken. Hij helpt klanten en wast glazen en borden af. Zijn broer Richard komt vervolgens samen met zijn vrouw in de herberg wonen. George gaat met z’n moeder naar een kleiner huis. Dan krijgt George verkeerde vrienden en wil doorstuderen, maar er is geen geld….
Door te werken bij rijke mensen, gaat hij geld verdienen voor zijn studie. En het lukt….hij gaat naar de grote stad en komt terecht bij mensen die over de Heere vertellen en willen leven zoals de Heere dat deed. George komt erachter dat dat alleen niet genoeg is. De Heere grijpt hem in het hart en dan ziet George dat hij nog loopt op de brede weg. Wat is dat erg! George gaat wenen over zijn zonden en krijgt berouw. En de Heere hoort het roepen van Zijn kinderen… Hij kan het niet meer vinden bij zijn oude vrienden. Elke dag leest hij, knielend, de Bijbel. Hij krijgt de roeping om dominee te worden en houdt later in de Belherberg zijn eerste preek…
Een kernachtig boekje (17e deel) in de serie “Op weg naar het Vaderhuis” |
|
|
