|
Recensies
De Prins
|
Het derde deel in de serie van vijf over mannen die een belangrijke plaats innamen naast een leider of profeet. De achterkant vermeldt dat het boek getrouw is aan Bijbelse feiten. Om deze zaken bij een boek te vermelden brengt veel risico met zich mee. De schrijfster probeert de hoofdpersoon tot leven te brengen op een bijdetijdse maar ook inspirerende wijze.....
Wie was er als kind, en misschien als volwassene nu nog steeds, niet geïntrigeerd door die bijzondere vriendschap tussen Jonathan, de kroonprins, en David, de kroonpretendent? Francine Rivers heeft dit bijzondere verhaal weten te vangen in ‘De prins, het verhaal van Jonathan, de vriend van David’. Ze heeft daarbij ook het belangrijkste element van deze vriendschap heel goed weer weten te geven, namelijk: hun gezamenlijke liefde tot Gods wet en hun wens om Gods wil te doen.
Rivers heeft geprobeerd om trouw te blijven aan de Bijbelse feiten. Daarom kan ik niet begrijpen dat ze in het tweede hoofdstuk beschrijft dat Jonathan bij Samuel de wet gaat overschrijven en hele gesprekken met hem voert. Verder lees ik nergens in de Bijbel dat Jonathan probeert met zijn vader deze wet te bestuderen, maar dat zijn vader zich daar geen tijd voor gunt. Ook suggereert Rivers dat Samuël nadat Saul geofferd heeft, in plaats van te wachten op Samuël, aan Jonathan, die hem achterna rent, vertelt dat het koningschap van zijn vader niet blijvend zal zijn, en dat Jonathan dus geen koning zal worden. Je komt echter nergens in de Bijbel een dergelijke ontmoeting van de ziener en Jonathan tegen.
Dus hoewel de schrijfster deze onbaatzuchtige vriendschap en de hele geschiedenis van Saul en Jonathan op een hele levendige wijze laat spreken, ben ik bang dat dit verhaal niet het juiste beeld weergeeft. Dat is jammer en het was helemaal niet nodig dit verhaal nog aan te dikken door er dingen bij te verzinnen; er is over vrijwel niemand zoveel geschreven in de Heilige Schrift als over David. |
|
|
