|
Recensies
De herinnering blijft
|
Als Rick Doesburg tien jaar oud is verliest hij op tragische wijze zijn tweelingbroer Patrick. Deze herinnering blijft hem voor altijd bij en tekent ook zijn hele persoon en leven. Hij heeft bijna geen contacten en er zijn niet veel zaken waar hij warm voor loopt. Totdat hij Sabien van Kesteren ontmoet, in wie hij zijn ware liefde vindt. Met haar bouwt hij een gezin op, waardoor hij uiteindelijk ook de man die zijn broer ‘vermoord’ heeft eindelijk kan vergeven.
De problemen die in dit boek worden beschreven worden zeer merkwaardig geschetst. Al vanaf het begin merkt de lezer dat ‘er iets is’ met Sabien; de lezer krijgt te horen dat vader en moeder Doesburg regelmatig even een snelle blik wisselen of de auctoriale verteller laat merken dat er toch wel iets bijzonders aan de hand is. Een argwanende lezer krijgt al snel het idee dat Sabien iemand is met een criminele inslag, die erop uit is op Rick op zekere dag te vermoorden of iets dergelijks. Als dan uiteindelijk de aap uit de mouw komt, heeft dat niet het schokkende effect dat het had kunnen hebben, maar geeft juist een gevoel van opluchting: O, is dat het ‘maar’!
Aan de andere kant worden andere problemen zeer luchtig beschreven. Als Rick en Sabien vanwege hun huwelijksproblemen elkaar een hele tijd niet hebben gezien, zijn alle problemen binnen twee, niet al te diepgravende, zinnen uit de wereld geholpen.
De thematiek van de twee lijnen die binnen het verhaal spelen; het verlies van een gezinslid dat het gezin voor de rest van het leven tekent en daarnaast de lijn van een ongewenst kind dat ter adoptie wordt afgestaan; is aansprekend en belangwekkend. Hoewel deze verhaallijnen binnen de verteltijd van tweehonderd zestien pagina’s niet diep uitgewerkt kunnen worden en door bovengenoemde opmerkingen niet helemaal uit de verf komen, zal iemand die graag een eenvoudige familieroman leest, dit boek zeker waarderen. |
|
|
