|
Recensies
Dat gaat verkeer, Henk
|
Henk, Wim en Kees zijn drie vrienden. Alle drie verzamelen ze postzegels, en daarom richten ze een postzegelclub op. Henk wil per se voorzitter worden,en dat laten Wim en kees dan ook maar zo. Henk is een uitslover en gaat helemaal op in z’n hobby. Als na aankoop van een collectie postzegels blijkt dat deze zo goed als waardeloos zijn, raakt de club alle leden kwijt en is het gedaan met de pret. Wim en kees krijgen er steeds meer last van dat Henk zo egoïstisch is en altijd haantje de voorste. Dan breekt er op een middag bij Kees thuis brand uit maar Henk weet die brand heel knap te blussen. Alleen eigent hij zich zelf gelijk maar een deel van kees z'n postzegels toe. Immers Henk kan het niet uitstaan dat Kees veel meer en veel mooiere postzegels heeft dan hij. En ongezien weet hij op dit moment er paar te stelen.
Kees is woedend en verdenkt Henk ervan. Wim probeert de zaak te sussen, want hij wil niet direct verkeerd van Henk denken. Plotseling verdwijnt Wim spoorloos en niet lang daarna wordt hij door Henk dood aangetroffen. Hij is uit de toren gevallen. De portefeuille van Wim vindt Henk ook en die steekt hij dan ook in zijn zak.
In de portefeuille van Wim vindt Henk een briefje en dit brengt hem een gevoelige slag toe. Er breekt een moeilijke tijd aan voor Henk. Op een avond kan Henk niet slapen. Hij gaat naar beneden en dan hoort hij vader uit de Bijbel lezen:
De HEERE aanschouwt ui den hemel en ziet alle mensenkinderen. Hij ziet uit van Zijn vaste woonplaats op alle inwoners der aarde. Hij formeert hun aller hart; Hij let op al hun werken.
Meer hoorde Henk niet. De laatste woorden bleven in zijn hart naklinken. Hij greep naar zijn voorhoofd, kreunde even en barste in snikken uit..
Een leerzaam boek voor kinderen vanaf 9 jaar. |
|
|
