|
Recensies
Voor dag en dauw
|
‘Voor dag en dauw’ is een dubbelroman, waarin ‘Als dauw in de morgen’ en ‘Wazig is de einder’ van de bekende schrijver Veenhof zijn opgenomen. Net als in de meeste boeken van deze schrijver is de thematiek: arme lui tegenover de rijke boerenmensen. Ongeveer ieder hoofdstuk begint met een beschouwing over hoe ‘wij arme lui, zonder komaf’ in elkaar steken, en hoe hard wij werken en eigenlijk niets hebben om te verteren of hoe bepaalde dingen bij ‘ons’ werken.
Waarschijnlijk is het uitgeven van deze dubbelroman een haastklusje voor de uitgever geweest, want van interpunctie is nauwelijks sprake. Enkele voorbeelden: blz. 214 Da’s nog al wat en dokter staat er garant voor dat wij (…); blz. 75 Geslagen maar waarom dan zo dat de jongen (…). Dit maakt het lezen niet gemakkelijk of plezierig.
Ook komen er woorden in voor die, zelfs binnen de context, haast onbegrijpelijk zijn. Een voorbeeld hiervan is wederstraalijkheid op pagina 61.
Verder komen binnen een verhaal verschillende herhalingen voor, waardoor het boek tijdens het lezen weinig nieuws meer bied. Mosje Lorens wordt bijvoorbeeld twee keer door dezelve honden gebeten, en wordt daarna ook twee keer door dezelfde mensen verpleegd.
Natuurlijk is het nodig de grote standsverschillen die jaren geleden speelden op het platteland, onder de aandacht van de lezer te brengen. Sommige gebeurtenissen die in die tijd hebben plaatsgevonden zijn misschien nog wel schrijnender dan die in Veenhofs boeken beschreven worden. Doordat deze thematiek echter telkens terug keert in de werken van deze auteur is het verrassende en schokkende van deze gebeurtenissen er zo langzamerhand wel uitgesleten. |
|
|
