|
Recensies
Opa vermist
|
Als Kim en haar familie denken dat opa vergeetachtig wordt, blijkt er toch meer aan de hand te zijn. Ze maken steeds vreemdere dingen mee met opa.
Opa, die zijn haar met een vork kamt, in plaat van met een kam. Opa die ineens kokend heet water over zijn arm heen giet. Opa die verdwaald, maar dat vind Kim echter allemaal niet het allerergste. Het allerergste vindt Kim dat opa haar niet eens meer kent. Kim had immers zoveel leuke dingen met opa gedaan en nu lijkt opa wel een vreemde. Maar desondanks wil Kim de mooie herinneringen aan opa niet vergeten en ze schrijft ze op in een schrift.
Als Kim op een dag met een vriendin uit school komt, ziet ze een oude man, haveloos gekleed en op sokken lopend op zich afkomen. Kim ziet wel dat het haar opa is, maar ze wil het voor haar vriendin niet weten. Ze gaat snel naar huis en hoort daar even later dat opa vermist wordt. Kim gaat zich schuldig voelen. Ze gaat overal mee helpen zoeken, want haar opa moet ze vinden.
Na deze verdrietige gebeurtenis, wordt opa opgenomen. Het wordt steeds erger met opa en opa wordt zelfs dement. Dan gaat Kim er op school een spreekbeurt over houden, zodat ze zelf ook weet wat dement zijn nu precies inhoudt, en zo kan ze het immers ook aan haar klasgenoten uitleggen.
Een indringend boekje waarbij op een heldere en juiste wijze de kinderen wordt geleerd wat dement zijn is, en hoe erg je dat als kind kan voelen als het je opa, maar natuurlijk ook andere familieleden betreft... |
|
|
