|
Recensies
De oorlog na de oorlog
|
‘De oorlog na de oorlog’ is de levensschets van Ben Endlich, geboren in 1916 in Batavia in het voormalige Nederlands-Indië en voor zijn pensioen politieman. In de verantwoording staat het volgende over dit werk: Vanuit zijn persoonlijke ervaringen ventileert Endlich een andere visie dan de gangbare op onder andere de NSB, het voormalige verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, de hongerwinter van 1945, de Velser-affaire, de naoorlogse zuivering en het huidige politiebestel.
Achtereenvolgens wordt iets geschreven over zijn jeugd in Nederlands-Indië, de jaren dertig in Holland, het leven als politieman in oorlogstijd, de Velser-affaire en de zaak Rambonnet. Het verhaal is geschreven in de ik-vorm, dus alsof Endlich zelf zijn wetenswaardigheden aan de lezer verteld.
Ik kan me, tijdens het lezen van dit verhaal, niet aan de indruk onttrekken dat Endlich het bijzonder goed met zichzelf getroffen heeft; hij is immers de man die een andere visie op de zaken heeft. Overigens is zijn visie meestal niet eens zo spectaculair anders, of wordt juist zeer kort door de bocht, met nauwelijks of zonder motivatie, neergezet.
Het kan ook zijn dat het feit dat de auteur onder de indruk is van de persoon van Endlich de oorzaak is van ‘het positieve zelfbeeld’ dat geschetst wordt.
Het verhaal is vrij warrig geschreven, met nogal grote tijdssprongen vóór en achteruit, waardoor de lijn van het verhaal soms moeilijk te herkennen is. Ook niet alle feiten kloppen met de werkelijkheid. Op pagina elf lees je dat Endlichs moeder zesentwintig jaar is als hij wordt geboren. Op pagina eenenveertig schelen Ben en zijn moeder ineens nog maar achttien jaar.
Kortom, dit verhaal is interessant voor degenen die Endlich persoonlijk kennen, of te maken hebben gehad met dezelfde gebeurtenissen als hij. Als historisch document is het echter niet aan te bevelen. |
|
|
