In de verhalen van de kinderen van de binnentuin thema’s verwerkt als de dood, respect, verliefd zijn, pesten, solidariteit. De verhalen zijn om voor te lezen of om zelf te laten lezen,Achter in het boek zijn suggesties voor het bespreken van de verhalen opgenomen
Deze uitgave in de Mozaïek Junior reeks start met een verhaal over verstoppertje spelen. Minke probeert een goed plekje te vinden om zich te verstoppen. Ze duikt in een vuilnisemmer. Ze vinden haar niet, alles kriebelt aan haar benen. Het blijken mieren te zien, die de aanval op haar geopend hebben. Daar de kinderen haar niet kunnen vinden, en ze staken dan ook het zoeken. Tenslotte komt Minke toch tevoorschijn en ze ziet dat iedereen verdwenen is. Minke is verdrietig, tot iemand opmerkt dat zij ook iets te vieren heeft. Dat ze natuurlijk als laatste gevonden is.
Als suggestie achter in het boek kun je met een kind praten of hij/zij zich ook wel eens in de steek gelaten voelt en hoe dat voelt. Op zich best goed.
Toch storen wij ons een beetje aan het taalgebruik dat de kinderen hanteren. Woorden als ‘idioot, stommerd, kop dicht etc.’ Het zou de leesbaarheid ten goede komen en vooral een beter voorbeeld zijn naar de kinderen toe als er nettere taal gebruikt werd.
In het verhaal over Kerst, gaat het over een kerstspel wat gespeeld wordt, zonder dat de echte ware betekenis van Kerst aan de orde komt. In de suggesties bij het verhaal wordt terecht de vraag voorgelegd waar kerst om draait. Wat hoort er eigenlijk bij een kerstverhaal en wat niet. Wat is het belangrijkste van Kerst en wat is minder belangrijk. Graag zagen we de antwoorden op deze vragen ook verwerkt in de verhalen zelf. Of wellicht is het de bedoeling om vragen op te werpen. Op zich is daar niets mis mee, als dat de achtergrond van het boek zou zijn.
Ook het kaarsen aansteken ter nagedachtenis aan een dood klasgenootje ademt een sfeer die ons inziens onchristelijk is. Dit is ook het geval in het verhaal “heilig boontje”. De bijbelvertelling die hier vertelt wordt, wordt wel op een hele platte manier verteld. Hier wordt Jezus echt gezien als een kind net als alle anderen en wordt afgeschilderd als ‘een nieuwsgierig joch’ We weten wel beter.
Jammer, van deze sfeer die het boek ademt, de ideeën van de verhalen zijn immers wel aardig gevonden!
Bij de binnentuin driehoog boven Minke woont Peter. Hij is al bijna twintig en is verslaafd. Hij is best aardig maar zijn zogenaamde vrienden zorgen voor narigheid. De kinderen bedenken een plan om Peter te helpen, maar dat is niet zo gemakkelijk als het lijkt..... (het laatste verhaal “Straatfeest””)
De kinderen in de binnentuin bestaan echt. Het boek is aan hen opgedragen. Alleen zijn ze intussen wat ouder geworden. Peter heeft ook echt bestaan, alleen met hem liep het niet goed af. Al snel na het straatfeest zorgden zijn vrienden ervoor dat hij opnieuw verslaafd raakte aan de heroïne. Dat heeft zijn leven gekost... |
