|
Recensies
Dank je Tom!
|
Tom, Bas en Art spelen in een tuin. Daar hebben ze een hut gemaakt. Ze denken dat er niemand in het huis bij die tuin woont en ze spelen fijn in de hut. Van moeder krijgen ze eten en drinken mee. Dan horen ze wat. Is het een beer? Samen gaan ze hem proberen te vangen. Ze zijn echte jagers. Maar dan zien ze echt wat bewegen, is dat een tijger? Maar nee, het is een bruin meisje. Ze wil mee spelen en zo mogen de jongens in de tuin blijven spelen.....
Het meisje heet Kim en ze kan nog niet goed Nederlands praten, want ze komt uit een ver land waar oorlog is. Daar konden ze niet blijven en zijn ze naar Nederland gevlucht. Kim komt ook bij de jongens in de klas. Art wil niet met een meisje spelen dat raar praat. Tom wordt daar boos om en zegt dat Kim daar niets aan kan doen en dat het niets geeft. Tom z’n moeder gaat een keer mee naar Kim haar moeder en praat een poosje met haar. Kim en Tom gaan samen spelen.
Als de jongens horen dat Kim haar kippen dood zijn en dat ze nog vaak verdrietig is, gaan ze aan de slag en maken samen met papa en opa een kippenhok in de tuin en zetten er een paar kippen in. Als Kim thuis komt moet ze van blijdschap huilen. Maar Tom zegt: “niet huilen Kim”. “ Ik ben blij”, zegt Kim en veegt snel haar tranen weg, en lacht alweer. Ze zegt:”dank je Tom”.
Een heel leuk boekje om te laten zien aan kinderen hoe je leuk en fijn met elkaar om kunt gaan, ook al is die ander “anders”. |
|
|
