|
Recensies
Daar gaat onze brug
|
|
Een nieuwe serie van een bekende schrijver. De waargebeurde verhalen, aangevuld met fictie, spelen in het Land van Heusden en Altena. De schrijver is er in geslaagd op een fijngevoelige en kinderlijke wijze deze episode uit de Wereldgeschiedenis voor de jeugd tot leven te brengen.
Nolleke is een oer-Hollandse jongen. Uit een christelijk gezin. Nolleke vindt het fijn als Oom Bertus bij hen thuiskomt. Oom Bertus kent de Heere. In hoofdstuk 3 mag de schrijver op zeer eenvoudige wijze vertellen door de mond van Oom Bertus, dat hij heel jong was toen hij voelde dat hij bekeerd moest worden. “Weet je wat ik toen deed? Ik pakte de Bijbel en legde die op mijn hart. Daarna bad ik: “Heere, ik leg Uw Woord op mijn hart; wilt u het er in leggen?” De Heere wilde mijn gebed verhoren. Toen ik tien jaar was, leerde ik de Heere Jezus kennen. Wat Hij aan mij deed, kan hij ook aan jullie doen. Smeek Hem erom. Zullen we dat eens zingend vragen?” En samen zongen ze “Opent uwen mond”
En dan wordt het toch oorlog. We lezen van Chrisje die zijn papegaai een NSB-er voor aap zet. Maar naast dit leuke voorval, blijft er de bittere ernst van de oorlog. Het zijn Duitsers die het land bezetten. Duitsers die Rotterdam hebben gebombardeerd. Om te voorkomen dat De Duitse soldaten de burg van Heusden overkomen, wordt deze de lucht geblazen. Het zal echter niet lang meer duren voor ook de soldaten in Nollekes dorp zijn. |
|
|
