|
Recensies
Het geheim van de Myosotis
|
Bert en Anouk zijn te gast op het schip van Oom Gradus en tante Ina. Hun boot heet “Gradina” Waar die naam vandaan komt laat zich raden.
Anouk en Bert mogen gewoon Gradus en Ina tegen hun oom en tante zeggen. Dit is opvoedkundig gezien een minpunt in dit spannende boek. In het nachtelijk uur wordt Anouk opgeschrikt door een geluid. Ze gaat kijken en vindt Bert al bovenop het dek. Het blijken gelukkig een stel eenden te zijn die het gemunt hebben op aangegroeide plantjes en beestjes van de scheepswand. Regelmatig zien ze op de boot een andere boot voorbijvaren. Het gekke is echter dat deze boot, de Myosotis” nooit aanmeert, maar altijd blijft varen. Altijd zijn de luiken gesloten en altijd staan er een paar man in de stuurhut. Meer is er niet te beleven. Als blijkt dat er in hun vrachtschip bovenop de grond een bom ligt, is er paniek in de tent en moeten zij van de boot af en gaan terug naar opa en oma. Ook opa is de “Myosotis” opgevallen. En als hij beelden ziet van het schip en ze naast elkaar legt, denkt hij te weten wat er met het schip aan de hand is.
Bert en Anouk willen echter meer weten en gaan er op af. Ze worden eerst bijna gesnapt als ze een schuur bespioneren en later worden ze gepakt als ze foto’s van het schip willen maken. In her schip waarop ze gevangengenomen worden, weten ze echter de man te overmeesteren. Ze weten in hun onderkleren via het water te ontsnappen. Drijfnat komen ze bij freule van Uijterwaarden aan. Het is tijd om de politie te bellen. Maar ook als dit achter de rug is, is de spanning nog niet uit het boek.
Net als de lezer denkt dat het een kwestie van inrekenen door de politie, dan komt het verhaal tot een climax. Bij de freule staan ze oog in oog met Stijfbeen, de kapitein van de “Myosotis” Spannend boek van een talenvolle schrijver. |
|
|
