|
Recensies
De beestenboel
|
Mevrouw Koetsier-Schokker is een productief schrijfster. Na de zeer uitgebreide serie van Maaike en Marijke en andere boeken, schrijft ze nu het zesde deel in de serie van belevenissen van Rianne en Joanne.
Rianne en Joanne hebben tijdens de laatste week van de zomervakantie meegedaan aan het huttenbouwfeest in het dorp. De dames hebben goed hun best gedaan, want hun hut wint een prijs. Daarom mogen ze mee op een speciaal daarvoor georganiseerd reisje. Maar helaas moeten alle hutten worden afgebroken, dat vinden de vriendinnen wel heel erg. Misschien is er wel een oplossing voor te vinden…
Helaas is het vaak zo dat kwantiteit en kwaliteit niet goed samen gaan. Wanneer in een aantal jaren tijd 25 delen van een dezelfde serie verschijnen moet je als schrijver van goeden huize komen én veel originele ideeën hebben om verhaaltechnisch succes te hebben.
Hetzelfde geldt voor de serie Rianne en Joanne, waarvan in korte tijd zes delen verschenen. Het gevolg hiervan is dat de gebeurtenissen in het boek enerzijds weinig origineel zijn en ook zeer onsamenhangend en onnatuurlijk. Natuurlijk winnen de meiden de prijs voor de mooiste hut, natuurlijk vallen ze in het water en wanneer er één van de dames kwijtraakt, wordt ze gevonden door een slimme herdershond.
Ook de vorm van het verhaal is wat wonderlijk. Het is duidelijk dat mevrouw Koetsier nog niet van plan is om te stoppen met het schrijven van deze serie, maar de manier waarop dit deeltje is afgerond suggereert eerder abusievelijk een hoofdstuk is verwijderd dan dat het weergeeft dat er nog een deeltje komt. Verder is het niet onnodig om te werken aan dialogen en taalgebruik. De kinderen in het verhaal spreken letterlijk in volwassen schrijftaal: Joanne, wat kijk je bang, vind je dit eng? Gelukkig, wij als vriendinnen mogen bij elkaar blijven.
Overigens lijken de meisjes uit Koetsiers doelgroep zich niets van deze kritiek aan te trekken, de boekjes worden altijd grif gelezen! |
|
|
