|
Recensies
Je bent nooit alleen John
|
Door de kleine glas-in-loodramen van vaders kousenweverij valt een zonnestraal, precies op Johns handen. Hij kijkt er even naar, dan turen zijn ogen weer op het weefgetouw met de donkere wol. Hij wil hard werken voor zijn vader, zo breed hebben ze het immers niet met hun grote gezin. En vader werkt immers ook altijd hard!
John Paton en zijn vader, beiden hebben dezelfde Heere lief.en zijn vader bidt heel vaak voor de heidenen die in de oerwouden levven en vreemde goden aanbidden. John weet al heel vroeg wat hij wil worden... Zendeling. Niet lieven wil hij dat! Wat moet het een prachtig werk zijn om heidenen van de Heere Jezus te vertellen. Na zijn tijd in de kousenweverij moet hij helpen om het land te meten. Vaak zit hij daarna aan de oever van de rivier een boek te lezen. Zijn baas valt het ook op en vertelt hem dat hij best zijn studie wil financieren, maar dan moet hij wel voor zeven jaar tekenen om bij hem te blijven. En dat wil John niet. Hoe kan hij immers zo lang wachten om de heidenen het Evangelie te verkondigen?
In het jaar 1858 gaat John op weg naar de Hebriden. John is inmiddels getrouw en gaat er heen, samen met zijn vrouw. De wildernis met zijn bewoners, wenkt. Er wachten hun gevaren.... Zullen ze hun vaderland nog ooit terugzien?
Op Tanna wordt zijn zoontje geboren, maar al gauw sterft zijn vrouw. Het jongetje wordt vijf weken oud en dan sterft ook hij. John mag echter geloven dat deze plaats toch Gods wil is, en dan gelooft hij opnieuw dat hij hier niet alleen is, maar dat God naast hem staat. De kannibalen op het eiland zijn niet allemaal blij met John. Sommigen proberen hem zoveel mogelijk tegen te werken. De heidense feesten behoren bij hun dagelijkse leven. John blijft bidden voor de mensen op Tanna. Zal zijn gebed verhoord worden?
Aan het einde van zijn leven is John Paton God dankbaar dat Hij hem in Zijn dienst wilde gebruiken.; nu gaat Hij anderen gebruiken om dit mooie werk voort te zetten. Dat is toch een mooie gedachte. Op 28 januari 1907 haalt de Heere hem naar Zijn eeuwig thuis. Daar mag hij samen met Abraham, Jiowa, Namakei, Nerwa, en al die anderen, van wie hij zoveel hield, God prijzen. En zo is het goed. Voor altijd goed! Dit mooie herschreven boek (vrij bewerkt naar ‘duisternis en licht’ van Betsy) wensen we bij vele lezers op de boekenplank. |
|
|
