|
Recensies
Max en het geheim van de zeecontainer
|
.... Ineens... Een plons. Hij voelt spatten zin zijn gezicht. Verschrikt springt hij opzij. Even later gebeurt hetzelfde. Het lijkt wel of hij een plons water over zich heen krijgt. Met zijn handen veegt hij over zijn shirt. “Ja... water. Hoe kan dat? Wat gebeurt er...?”
Met dit leuke voorval start de schrijver H. Bouw het vierde deel van de Max-serie. Max gaat gezellig met zijn ouders, en natuurlijk met zijn twee onafscheidelijke vrienden Henk en Bram, op vakantie naar Scheveningen. En de jonge lezer ruiker hier natuurlijk al weer het avontuur. Natuurlijk zal er wel wat gebeuren in Scheveningen. En natuurlijk, we hoeven er zelfs niet lang op te wachten. De drie vrienden kunnen niet mee met de auto doordat deze volgeladen is, en daarom worden ze met de trein richting Scheveningen gestuurd. Tijdens de treinreis maken de jongens kennis met een onguur gezelschap...
In Scheveningen aangekomen gaan ze bij de eerste gelegenheid naar het strand. Samen gaan ze kijken naar de vuurtoren of deze wel rechtstaat. Als ze op het duin staan, zijn de jongens getuige van een autokraak. Zover de jongens kunnen zien, zijn het dezelfde als die ze in de trein ontmoet hebben.......
Als de jongens bij de auto aankomen, worden ze door de politie ingerekend en moeten mee naar het bureau. Gelukkig kan de vuurtorenwachter, die de kraak ook gezien heeft, getuigen dat de jongens onschuldig zijn. Dit is het begin van een spannend avontuur. De vrienden ontdekken geheimzinnige dingen in Scheveningen. Wat zitten er voor zakjes in de blikken bus die in het water ligt? En waar is de Mercedes ineens gebleven? En wat hebben de Scheveningense vissers te maken met de groep brutale jongens? De jongens kunnen er natuurlijk niet bij vandaan blijven en ze blijven het avontuur opzoeken. Het wordt voor de jongens echter zo gevaarlijk dat ze onder politiebegeleiding naar de Las Palmas teruggebracht worden. Echter als ze terug zijn, lijkt het avontuur niet afgelopen.... Dan wordt gelukkig ook de laatste misdadiger ingerekend....
Wederom een spannend boek waarin de schrijver van tijd tot tijd ook de Bijbel laat spreken. Het verhaal laat zien, dat ook wij van nature niets beter zijn dan de misdadigers in het verhaal. Wij hebben ook een zondig hart. Ons hart is ook geneigd tot alle kwaad. Dat we dan maar veel mochten vragen of de Heere ons zou willen bewaren voor de zonde, is de les die in dit verhaal besloten ligt. |
|
|
