|
Recensies
Ridders in het Fluisterbos
|
Corien, Taco en Jeroen gaan logeren bij hun oom en tante in de molen bij het Fluisterbos.
Roel ziet onderweg een Middeleeuwse ridder rijden. De anderen lachen erom. “jij hebt spoken gezien” zeggen ze. Bij aankomst worden ze opgewacht door Oom Bart die hun door het Fluisterbos naar de molen brengt. Onderweg zien ze een echte grote Canadese Cadillac. Wat doe die hier? Taco blijft het vreemd vinden. Als je hier op vakantie bent, kun je hier toch ook gewoon een auto huren? Maandag na aankomst gaan ze gedrieën naar het bos. Ze gaan natuurlijk even buurten bij De Dame in de villa, waar alles er nu veel netter uitziet (zie 1e deel) Als ze daar zijn, is het hertje Polly opeens spoorloos verdwenen. Ze gaan zoeken, en natuurlijk ziet Roel weer de ridder, maar nu zijn ze met zijn tweeën. Roel vertelt van zijn ontdekking, maar Taco en Corien lachen hem uit. “morgen zijn het er zeker drie geworden?” zeggen ze.
Dinsdagmorgen als Taco en Corien bramen gaan plukken bij Oom Koos, ziet Roel zijn kans schoon om naar het bos te gaan. Hier ontdekt hij weer de twee ridders en hij wil een foto van hen maken als bewijs dat hij echt niet gelogen heeft. Roel wordt echter gesnapt en hij wordt door de twee ridders die luisteren naar de naam “Egbert” en “Wolfaert” meegenomen naar huize Gaspeldoorn waar hij een ‘galgenmaal’ krijgt voorgeschoteld, waarna hij voor de rechter moet verschijnen, die zal beslissen wat er met hem moet gebeuren.
Tot zijn grote schrik heeft ook ‘de Cadillac’ met de hele zaak te maken. Gelukkig wordt Roel weer vrijgelaten, maar hij moet zwijgen over alles wat er gebeurd is.... Toch kan Roel het niet laten, en ook Taco en Corien willen weten wat er nu allemaal waar is van het verhaal, want eigenlijk geloven ze er niets van. Ze gaan eerst op zoek naar huize “gaspedaal” maar komen toch uiteindelijk in het goede huis terecht genaamd “Gaspeldoorn”. Ze stuiten hier op mannen die tassen aan het sjouwen zijn. Wat kunnen ze hier tegen uitrichten? Alles komt gelukkig weer op z’n pootjes terecht en dan komt er toch nog een verrassing.
Een leuk boek dat wel en het leest ook nog als een trein, maar evenals het vorige deel is ook in dit deel weinig christelijks te bespeuren. En daar ligt toch de taak van een christelijke schrijver... Hoe breng ik DE boodschap over. En dat niet alleen door er bidden voor het eten in voor te laten komen.... DE boodschap behelst meer.. |
|
|
