|
Recensies
Een nieuwe lente
|
Het emotionele relaas van een vrouw die haar man doro de zeis des doods ziet ontvallen. Drie jonge kinderen blijven er achter en een moeilijk tijd volgt...
Carlijn, zij is door het overlijden van haar man overbezorgd over de kinderen. Ze wil de kinderen eigenlijk altijd bij zich hebben. En als ze te laat thuis zijn is ze bang...bang om nog meer verlies te lijden dan ze al geleden heeft... In haar diepste verdriet is haar schoonvader haar gelukkig tot steun.
Ook met de broer van haar overleden man kan ze via de mail (wat afstandelijk!) haar verhaal kwijt. Wellicht is het dat afstandelijk waardoor ze makkelijk praat met iemand over de mail dan iemand in haar nabijheid.
Dan komt er iemand ‘haar huis binnen’, en ze ontfermt zich over deze man. Immers een man in nood moet je toch helpen?
Dochter Nienke ziet het echter anders en ziet dat de man moeder dusdanig benadert dat ze afkerig van hem wordt. Nienke gaat er faliekant tegen in! Nienke heeft er niet zo’n goed gevoel over, maar Carlijn wappert steeds haar ongerustheid weg. Echter, ze begint zich later toch steeds meer en meer af te vragen waar ze eigenlijk mee bezig is. De woorden van Nienke blijven in haar hoofd hangen......
Boeiend geschreven roman, hoewel deze echter op bepaalde momenten, weliswaar werkelijk maar te gedetailleerd beschreven is (waarom moet dit zo gedetailleerd weergegeven worden?) De lezer oordele zelf! Een boeiende roman met goed taalgebruik |
|
|
