|
Recensies
Rinus vindt zijn bestemming
|
Rinus vindt zijn bestemming is het vervolg van Rinus, de koene strijder.
Rinus en Annelies zijn getrouwd en hebben samen de zorg voor hun dochter Nelie. De poelier Rinus is in het tweede deel ook boer geworden, om de wens van zijn vader te vervullen, die zelf niet meer voor de boerderij zorgen kon. Maar hij blijft ook poelier, en betrekt zijn voorraden via zijn vroeger werkgever Arie de Rooi. Totdat een vreselijke ramp het gezin van De Rooi treft. Uiteindelijk is Rinus genoodzaakt het bedrijf van De Rooi over te nemen, maar dan blijkt ook voor de boerderij van Rinus´ inmiddels overleden vader een oplossing.
Over het algemeen schrijft Klijn over succesvolle zakenmannen. Op zichzelf niets mis mee, alleen is in alle verhalen een ondertoontje te horen van Klijns eigen ervaring met het (succesvol) zakendoen.
Evenals Gert-Jan, Jasper en Lars is Rinus een goudeerlijke, doortastende en vooral zakelijke jongen, die het snel weet te maken in het zakenleven.
Verder is het opmerkelijk dat je van Rinus’ vrouw niets meer hoort dan van haar kleding, haar slanke gestalte en haar nachtjaponnen.
Klijn vertelt zijn verhaal met wisselende tijdsversnellingen en vertragingen. Deze zijn soms wat kunstmatig, vooral wanneer het einde van het verhaal nadert en er nog even een oplossing gevonden moet worden. Om dan twee oude mensen volgende week dinsdag te laten trouwen, dat komt niet heel erg geloofwaardig over…
Maar, wat Klijn zelf aangeeft in een interview: Hij is geen topauteur, maar zijn boeken worden wel gelezen. En met cijfers als achtendertigduizend uitleningen per jaar kun je thuiskomen als handelaar! |
|
|
