|
Recensies
Toen ik jou weer zag
|
Deze titel:‘Toen ik jou weer zag’, sluit niet echt aan bij het verhaal wat erbij hoort. Toen ‘ik’ ‘jou’ namelijk weer zag, leek ‘ik’ daar helemaal niet blij mee te zijn, wat de titel min of meer suggereert.
Dit verhaal, waaraan duidelijk te merken is dat het ruim veertig jaar geleden voor het eerst verscheen, vertelt de geschiedenis van een familie die op een ouderwetse manier gaat kamperen. Hun onbekommerde kampeerpartij wordt echter verstoord doordat ze zich allerlei waanideeën in hun hoofd gaan halen bij ‘jou’, een medecampinggast, die zich in hun ogen nogal verdacht gedraagt. Uiteindelijk blijkt de verdachte kampeergenoot helemaal niet gevaarlijk of verdacht, maar juist dapper te zijn, en is ‘ik’ toch blij dat ze ‘jou’ weer zag. De Graaf probeert in boek, en misschien ook wel in haar andere boeken, de schrijfstijl van de bekende schrijfster Cissy van Marxveldt te evenaren. Maar, in tegenstelling tot Van Marxveldt, bij wie de meest onmogelijke zinsconstructies en neologismen altijd ongekunsteld bleven, slaagt De Graaf er niet in ook zo’n originele schrijfstijl te creëren, waardoor het geheel wat overdadig en gedwongen aandoet.
Verder is het overduidelijk dat de ideeën over de gevaarlijke kampgast zeer overdreven zijn, een kind heeft door dat hij helemaal niet met gevaarlijke en illegale dingen bezig is, hoewel het interessant blijft voor de lezer om erachter te komen wat deze geheimzinnige kampeerder dan wel aan het doen is.
Als thriller is deze roman dus niet zo geslaagd, maar mede door de toch luchtige schrijfstijl is deze familieroman wel uitermate geschikt om in vakantiestemming te komen! |
|
|
