|
Recensies
Hervormde Gezanten
|
Dit boek beschrijft vier voorganger die zowel binnen als buiten de Hervormde Kerk geliefd waren. Eén ding hadden zij allemaal gemeen. Zij brachten allen een bevindelijke prediking.
Allen stonden met overtuiging in de vaderlandse kerk, hoewel ze bepaald niet blind waren voor het verval en dat ook betreurden. Allen brachten een ernstige prediking die bij velen in den lande gewild was. En van allen kan gezegd worden dat het leed in de persoonlijke sfeer hen niet bespaard is gebleven.
Naast deze overeenkomsten zijn er ook verschillen. In zijn ”Woord vooraf” wijst de auteur daar al op. Bij drie van hen lag het accent misschien meer op de weg en de kenmerken van de bekering; ds. Holland verkondigde met profetisch elan de Christus meer in de geest van Kohlbrugge.
Dat het toen een andere tijd was blijkt uit verschillende, meer formele zaken. Ds. Van Boven heeft negen gemeenten gediend (de plicht om vier jaar ergens te blijven bestond nog niet) en ging op zijn 74e jaar nog van Ede naar Hoevelaken, waar hij als dienstdoend predikant overleed. Pas tijdens de oorlog kwam het verplichte emeritaat met het 65e jaar. Daartegen had ds. Holland ernstig bezwaar: „Een profeet kun je niet aan de kant zetten.” Veel voorgangers deelden trouwens die mening! Bezwaren had ds. Holland ook tegen het jeugdwerk: hij vreesde dat de catechisatie eronder zou lijden.
De levens van deze vier dominees zijn met grote eerlijkheid beschreven. Ds. Van Boven was de zachtmoedigheid en de vriendelijkheid zelve, maar zijn huwelijk was, op z’n zachtst gezegd, niet optimaal. Zijn vrouw, die een andere ’ligging’ had, kerkte nooit bij hem en maakte hem het leven zuur… Ds. Keck werd om zijn hardnekkige verzet tegen de besturenorganisatie afgezet. De besturenorganisatie was in 1816 door koning Willem I ingesteld en maakte het de kerk onmogelijk om op synodaal niveau over de leerinhoud te spreken. Later werd ds. Keck, na schuldbelijdenis, weer predikant in de Nederlandse Hervormde Kerk. Zelf erkende hij eerlijk te veel te hebben geluisterd naar „Gods volk.”
Door middel van deze vier geschreven portretten krijgen we een indruk van het leven in de pastorie en van het kerkelijk leven zo’n honderd jaar geleden......
Neem en Lees! |
|
|
