|
Recensies
Terugblik
|
|
Vele bundel m.b.t. het honderdjarig bestaan van de Gereformeerde Gemeenten (1907– 2007) zijn inmiddels door diverse uitgevers op de markt gebracht. Met dit boek is er weer een telg aan deze rij herdenkingsboeken toegevoegd. Wel met dit verschil dat het geen opsomming van gemeenten betreft maar visies van 7 predikanten en 3 ouderlingen over onderwerpen als de kerkscheuring van 53, de zorgen rondom de jeugd, het kerken bij anderen dan het eigen kerkverband, de leer. Hoogte– en dieptepunten worden door diverse geïnterviewden naar voren gebracht.
Allen zijn het eens over de leer die naar de Godzaligheid is, over de drie stukken die gekend moeten worden op weg naar de eeuwigheid. Ds. Mallan is zeer gunnend als het gaat om de boodschap voor onbekeerden. Hij wil niet spreken van een aanbod, omdat dat, zoals Wisse vroeger zei, te koopmanachtig klonk. Ds. Mallan ziet de tijd donker in. Dertig jaar geleden heeft de Heere hem laten zien welk een doorbraak van zonder er zou komen, en ook dat het oordeel daarover niet zal uitblijven. Hij mocht toen ook geloven dat hij dat oordeel niet mee zou hoeven te maken. Nederland heeft het diep verzondigd. Zowel in de kerk als daarbuiten. Hij zal Zijn Kerk echter vergaderen. En ook in dit einde der dagen zal het zijn, dat een iegelijk die de Naam des Heeren zal aanroepen, zalig zal worden.
De gouden draad die door dit boek heen loopt is de bede of God nog eens bij elkaar wil brengen wat bij elkaar hoort. Als het goed is, en dat zien we ook in het gesprek met ds. L. Blok terugkomen, zijn wij een vriend en een metgezel van allen die Uw Naam ootmoedig vrezen. Ouderling Philibert heeft echter voor deze eenheid geen geloof en gebed. Ook ds. Van Voorden ziet een toenadering tot elkaar niet zomaar gebeuren. Zeer bevreesd is hij bijvoorbeeld voor het uitbreken van de wereldgelijkvormigheid binnen de Gereformeerde Gemeenten. Maar zou dat in andere gemeenten niet hetzelfde zijn? We zijn immers alleen kinderen van Adam? Veel zou er aangaande de inhoud van de interviews nog te zeggen zijn. We laten het echter voor de lezers verder liggen. Neem en Lees! |
|
|
